Een muffe geur bij de trap, beslagen leidingen of een klam gevoel op de begane grond: vaak begint dat in de kruipruimte. Die ruimte onder de vloer staat in verbinding met de rest van de woning, en vochtige lucht die daar blijft hangen trekt langzaam omhoog. Ventileren is de meest voor de hand liggende eerste stap. Het voert vochtige lucht af en laat drogere buitenlucht toe, waardoor de luchtvochtigheid onder de vloer daalt.
Belangrijk om vooraf helder te hebben: ventilatie werkt tegen vochtige lucht en condens, niet tegen water dat van onderaf komt. Staat er een laagje water op de bodem of stijgt grondwater op, dan los je dat niet op met roosters. Dan is een bodemfolie in de kruipruimte of drainage nodig. Een goede volgorde bepalen doe je op de overzichtspagina over vocht in de kruipruimte. Twijfel je over de oorzaak, dan geeft een gratis vochtdiagnose uitsluitsel.
Hoe langsventilatie in de kruipruimte werkt
Natuurlijke kruipruimteventilatie draait om langsventilatie: buitenlucht komt aan de ene kant binnen en verlaat de ruimte aan de andere kant. Daarvoor plaats je muurroosters of muskietkokers in de gevel, net boven het maaiveld. Werkt het goed, dan ontstaat er een lichte luchtstroom die vochtige lucht meeneemt naar buiten.
Voor die trek is de plaatsing bepalend. Roosters die tegenover elkaar in de buitenmuren zitten, laten lucht dwars door de ruimte stromen. Zitten alle openingen aan één kant, dan staat de lucht grotendeels stil en gebeurt er weinig. Ook obstakels tellen mee: gemetselde funderingsmuren, isolatiepakketten of opgeslagen spullen kunnen de doorstroming blokkeren, waardoor er dode hoeken ontstaan die vochtig blijven.
Een muskietkoker is een buisje met gaas dat je door de gevel voert. Het gaas houdt muizen, insecten en blad tegen, terwijl lucht wel kan passeren. Het is de gangbare oplossing bij kruipruimtes zonder bestaande roosters, en het idee van doorstroming vind je terug op onze pagina over ventilatieroosters voor een droge woning.
Hoeveel ventilatie heb je nodig?
Een veelgebruikte vuistregel is één ventilatieopening per tien tot twaalf vierkante meter kruipruimte. Dat is een indicatie, geen wet. Hoeveel ventilatie echt nodig is, hangt af van de bodem, de grootte en de ligging: klei- en veengrond houden meer vocht vast dan zand, en een woning met een hoge grondwaterstand vraagt meestal meer dan een droog perceel op zandgrond.
Verdeel de openingen daarom niet willekeurig, maar zo dat lucht van gevel tot gevel kan stromen en de hoeken bereikt. Twee roosters vlak naast elkaar doen minder dan twee roosters aan tegenoverliggende muren. Blijft het na plaatsing muf ruiken, dan zijn er vaak te weinig openingen of zitten ze verkeerd. Het achterliggende principe van luchtverversing lees je op onze pagina over natuurlijke ventilatie in huis.
