Kelder waterdicht maken | Dit is hoe je het moet doen

Het waterdicht maken van de kelder, wat is de beste manier?

Je vraagt het je vast wel eens af, de kelder waterdicht maken, het lijkt een onmogelijke klus. Maar, het kan, echt waar! Aangezien een kelder op zijn minst gedeeltelijk onder de grond zit is het een ruimte waar het risico op vochtproblemen erg groot is. Zoals net gezegd, het waterdicht maken van een kelder kan wel degelijk, en hiervoor bestaan dan ook diverse oplossingen om vochtproblemen te verminderen dan wel niet weg te nemen. In dit artikel ga ik je een aantal methodes vertellen voor het waterdicht maken van een kelder, en uiteraard zal hier ook bij vermeld worden wat dit dan ongeveer kost.

Methode 1

De eerste methode voor de kelder waterdicht maken is door middel van een bekuiping. Het principe hiervan en eigenlijk vrij simpel: je smeert alle wanden en de vloer met waterdichte pasta. Hierbij werk je uiteraard stapsgewijs. Eerst controleer je de muren grondig op gaten en scheuren, mochten deze er zijn, dan moeten deze eerst worden verholpen. Vervolgens smeert u de muren met deze waterdichte pasta 2 tot 3 keer. Wanneer de muren klaar zijn is het tijd voor de vloer. Voor de afwerking kan gekozen worden voor een polyurethaancoating. De prijs van deze methode is voor de gemiddelde kelder ongeveer rond de €4000, maar houd er rekening mee dat de prijzen kunnen oplopen tot wel €10000 bij deze methode.

Methode 2

De tweede methode is de volgende: het injecteren van de vochtige keldermuren. Hierbij wordt een vochtwerend product in de muur geïnjecteerd om opstijgend vocht tegen te gaan. Hierbij wordt via de gaten die in de muur worden geboord een product in de muur aangebracht dat vochtwerend werkt. Het uiteindelijke doel is het vormen van een soort horizontale barrière tegen opstijgend vocht, dat door capillaire opzuiging in de muur trekt. De prijs van deze methode is ongeveer €100 per meter.

Methode 3

We hebben nog een laatste methode voor de kelder waterdicht maken. Namelijk een drainage. Naast dat je de kelder kunt bekuipen kun je ook voor deze handige methode kiezen. Dit is een techniek waarmee een noppenmembraan met bepaalde kanaaltjes op je keldervloer en wanden worden geplaatst. Al het water in de kelder loopt via deze zogeheten kanaaltjes naar een put waar vervolgens alles door weggepompt wordt naar de riool.

Bij deze oplossing zal je kelder nog steeds vochtig blijven maar je zal tevens geen last meer hebben van echt stilstaand water. Zorg ervoor dat er genoeg mogelijkheid is voor de muren om echt goed te drogen. Zo mooi als dit allemaal lijkt kost dit natuurlijk ook aardig wat. Net zoals het bekuipen van de kelder is ook deze methode alles behalve goedkoop. De kelder waterdicht maken met deze methode kost voor de gemiddelde kelder ongeveer €3000, maar ook met deze methode kunnen de prijzen oplopen tot wel €10000.

Tot slot

Hopelijk heb je iets aan deze 3 handige methodes. Dit zijn oplossingen die aan de ene kant duur zijn, maar ook direct een goede investering, want deze oplossingen zijn bewezen effectief. Nog een laatste tip, zorg ervoor dat je kelder goed geventileerd is. Een kelder die vochtig is wordt bij veel gevallen veroorzaakt door het insijpelen van grondwater in de wanden of de vloer. Maar dit kan ook te wijten zijn aan slechte ventilatie. Een oplossing om dit te verbeteren is bijvoorbeeld door het plaatsten van ventilatieroosters.

Eerst de oorzaak bepalen: welk vochtprobleem heeft uw kelder?

Voor u een euro uitgeeft, moet u weten waar het water vandaan komt. Elke oorzaak vraagt een andere aanpak, en de verkeerde methode op de verkeerde oorzaak lost niets op. In veel kelders spelen trouwens twee oorzaken tegelijk.

• Grondwaterdruk (stuwwater). Na langdurige regen stijgt het grondwaterpeil en drukt het water tegen wanden en vloer. U ziet natte plekken die na een regenperiode terugkomen, soms water dat langs de kimnaad (de naad tussen vloer en muur) binnensijpelt. Hiertegen werkt enkel een drukbestendige oplossing: een kelderbekuiping aan de binnenzijde of, waar mogelijk, een buitenafdichting, vaak gecombineerd met kelderdrainage.
• Infiltrerend regenwater. Komt het vocht binnen langs een buitenmuur die vrij tegen de grond ligt (geen aanpalend gebouw), dan is doorsijpelend regenwater de meest waarschijnlijke oorzaak. Dit hoort bij doorslaand vocht: het water dringt dwars door het metselwerk.
• Opstijgend vocht. Een natte band van onderaan de muur, vaak met zoutuitslag (salpeter), wijst op capillaire opzuiging vanuit de grond. Dat los je niet op met een coating maar met een waterkering: muurinjectie of onderkappen. Meer daarover leest u bij opstijgend vocht.
• Condensvocht. Ruikt de kelder muf maar ziet u nergens water binnenkomen, dan slaat luchtvocht neer op de koude muren en vloer. Hier helpt geen enkele afdichting; de oplossing is ventilatie en het aanpakken van de koude oppervlakken. Zie ook condensatievocht.

Twijfelt u tussen deze oorzaken? Een gratis vochtdiagnose ter plaatse meet het vochtgehalte en toont welk mechanisme speelt, zodat u niet de verkeerde behandeling betaalt.

Van binnenuit of van buitenaf afdichten?

Er zijn twee kanten om een kelder waterdicht te maken, en de keuze bepaalt prijs, ingrijpendheid en duurzaamheid.

Buitenafdichting (positieve zijde). Hierbij graaft men de keldermuur langs de buitenkant vrij en brengt men de waterdichting aan waar het water tegen duwt. Dat is bouwfysisch het meest robuust: de waterdruk komt niet meer aan de constructie. Nadeel is de prijs en de uitvoerbaarheid. Volledig uitgraven rond een bestaande woning is duur en vaak onmogelijk als er terras, oprit of een buur tegenaan ligt. In de praktijk is een buitenaanpak vooral realistisch bij nieuwbouw of een aanbouw.

Binnenafdichting (negatieve zijde). In verreweg de meeste renovaties wordt van binnenuit gewerkt, omdat buiten uitgraven niet kan. Een bekuiping met drukbestendige mortel houdt het water tegen aan de binnenzijde. Dit is goedkoper en minder ingrijpend, maar de waterdruk blijft wel op de constructie staan, dus het product moet nadrukkelijk geschikt zijn voor belasting aan de negatieve zijde. Bij hoge grondwaterdruk combineert men de bekuiping daarom vaak met drainage, die het water gecontroleerd afvoert en de druk wegneemt.

Vuistregel: bestaande woning met beperkte buitenruimte, dan binnen afdichten; nieuwbouw of goed bereikbare buitenmuur, dan buiten. Bij twijfel of bij aanhoudende druk is de combinatie binnenafdichting plus drainage het veiligst. Een overzicht van de aanpak en het proces vindt u bij kelderdichting; voor de buitenmuur zelf zie buitenmuur waterdicht maken.

Zelf doen of een vakman inschakelen?

Zelf aan de slag gaan is realistisch bij een oppervlakkig probleem: enkele vochtplekken of een lichte muffe geur, zonder actief binnendringend water en zonder aantoonbare grondwaterdruk. Zodra er water door de vloer of kimnaad komt, of bij aanhoudende druk, is dit specialistenwerk. Een fout aangebrachte coating laat namelijk los onder druk en dan begint u opnieuw.

Voor de lichte gevallen ziet een doe-het-zelf-aanpak er zo uit:

1. Bepaal eerst de oorzaak (zie hierboven). Zonder juiste diagnose behandelt u een symptoom.
2. Maak de wanden kaal en vetvrij: verwijder loszittend pleisterwerk, oude verf en zoutafzetting. Bij hardnekkige aanslag helpt een saneerpleister als afwerking.
3. Dicht scheuren en de kimnaad. Vorm met kimmortel een holle kim in de hoek tussen vloer en muur; die ronding verdeelt de waterdruk en voorkomt dat de dichtingslaag op een scherpe hoek scheurt.
4. Breng een drukbestendige dichtingsmortel of coating aan in meerdere lagen, volgens de opgegeven droogtijden.
5. Zorg voor ventilatie, zodat restvocht kan verdwijnen en condens niet terugkeert.

Reken voor een doe-het-zelf-aanpak grofweg op materiaalkosten van 20 tot 75 euro per m2, afhankelijk van product en aantal lagen. Twijfelt u over de oorzaak of over de druk, laat dan eerst een vochtdiagnose uitvoeren of schakel een keldervakman in. Zo voorkomt u dat u het werk twee keer betaalt.