Lees deze belangrijke info als je je kelder laat draineren

Een goede kelderdrainage voorkomt vochtproblemen

Het gebruik van een kelder verandert met de jaren: tegenwoordig willen mensen steeds meer hun kelder omvormen in bijvoorbeeld een extra hobbykamer of droge opslagruimte. Terwijl de kelder vroeger voornamelijk diende om seizoensgebonden spullen in op te ruimen, is het vandaag steeds meer een ruimte waarin ook meubels, kleding of witgoed te vinden zijn. Er zijn bijvoorbeeld mensen die hun wasmachine en droogkast in de kelder plaatsen. Waarom ook niet? Die twee toestellen nemen veel plaats in en in de kelder staan ze mooi uit het zicht. Sommige mensen kiezen ervoor om in de kelder een fitnessruimte te installeren. Wie na zijn werkuren aan de slag gaat met trainingsapparatuur en halters, wilt natuurlijk dat zijn dure spullen niet verroesten door vochtoverlast.

De perceptie van alleen maar extra ruimte is verdwenen

Veel woningeigenaren toveren de kelder om tot een speelkelder of een ruimte om zich in terug te trekken voor entertainment. Soms maakt men er zelfs een extra slaapplek voor gasten of vrienden. Een kelder is geschikt voor heel veel mogelijkheden op voorwaarde dat het lagere niveau vrij blijft van waterschade. En die kan bij kelders gemakkelijk optreden.

Specifieke voorbeelden zijn, lekkage, overstromingen door hevige regenval en verstoppingen. Dit soort overlast brengt nog een tweede probleem met zich mee: de muffe geur die we allemaal kennen van in vochtige ruimtes.

Een goede afvoer van het overtollige water in de kelder is belangrijk om hem veilig en droog te houden. Men noemt dit ook een kelderdrainage: hierbij zorgt men ervoor dat inkomend grondwater op een propere manier terug wordt afgevoerd. Een kelderdrainage verschilt van een kelderdichting in die zin dat het grondwater niet wordt tegengehouden. Men kiest voor kelderdrainage als de druk van het grondwater te hoog is voor een kelderbekuiping.

Hoe werkt een goede kelderdrainage?

Doorgaans wordt bij een kelderdrainage de afvoer op het laagste punt van de keldervloer geplaatst. Het doel is hierbij om het water via een drainagepomp terug naar buiten te pompen. Zelfs lekkages of overstromingen na een hevige regenbui kunnen de kelder dan niet meer nat maken. Maar waar gaat al dat water dan naartoe? De afvoer zit aangesloten op de riolering, zodat het zonder problemen kan wegstromen.

Veel kelders zitten lager dan het niveau van de gemeentelijk riolering waar het naartoe moet stromen. In die gevallen is het beste de keldervloer aan te sluiten op een rioolput met een drainagepomp.

Rand-, vloer- of wanddrainage: welk type past bij jouw kelder?

Binnendrainage is geen één-maat-systeem. Waar het water precies binnenkomt, bepaalt welk type je nodig hebt. Meestal wordt een dompelpomp in een pompput onderaan de kelder gecombineerd met één van deze drie oplossingen.

Randdrainage (kimnaad)

Komt het water binnen via de naad tussen vloer en muur, dan volstaat vaak een drainagegoot langs de wandvoet. Het insijpelende water wordt aan de basis van de muur opgevangen en via een leiding naar de pompput geleid. Dit is de lichtste ingreep en werkt goed bij insijpelend grondwater dat vooral langs de randen opduikt.

Vloerdrainage (noppenfolie)

Perst water door een poreuze of gescheurde vloer omhoog, dan wordt over de volledige vloer een noppenfolie gelegd. De noppen vormen een luchtkamer waarin het water afloopt naar de pompput, met daarboven een nieuwe dekvloer. Zo blijft de afgewerkte vloer droog, ook al staat er water achter de folie. Dit is de basis van elke drainage bij een structureel vochtige kelder.

Wanddrainage (box-in-box)

Bij natte muren over de volledige hoogte plaats je noppenfolie ook tegen de wanden, vaak met een tweede binnenmuur ervoor (het box-in-box-principe). Het water loopt achter de folie naar beneden, de nieuwe muur ervoor blijft kurkdroog. Wanddrainage combineer je altijd met vloerdrainage, want water dat langs de muur zakt moet onderaan opgevangen worden. Het is de meest ingrijpende en duurste variant, maar de enige die werkt bij hoge keldervochtdruk over het hele wandoppervlak.

Twijfel je waar het water binnenkomt? Een gratis vochtdiagnose brengt het waterpad in kaart voordat er iets uitgebroken wordt.

Drainage, bekuiping of buitenafdichting: wanneer kies je wat?

Er zijn grofweg drie manieren om een natte kelder droog te krijgen. Welke past, hangt vooral af van de grondwaterdruk en of je van binnen of van buiten kunt werken.

Kelderbekuiping (negatieve afdichting)

Je dicht de binnenzijde af met een waterdichte, waterkerende mortel die het water tegenhoudt. Dit werkt uitstekend bij matige druk en insijpelend vocht, maar de afdichting krijgt het water rechtstreeks tegen zich aan (negatieve druk). Scheuren of zettingen maken ze kwetsbaar. Lees meer over de werkwijze bij kelderbekuiping.

Kelderdrainage (Type C)

In plaats van het water tegen te houden, laat je het gecontroleerd binnen en voer je het af naar een pompput. Dit is de aangewezen keuze bij hoge grondwaterdruk of een kelder waar bekuiping alleen te kwetsbaar is. Het water bereikt nog steeds de constructie, maar komt nooit in de leefruimte.

Buitenafdichting (positieve afdichting)

De sterkste, maar ook duurste aanpak: je graaft de kelder van buitenaf uit en dicht de wanden aan de drukzijde af. Het water wordt buitengehouden vóór het de constructie raakt. Alleen mogelijk als de kelder van buiten bereikbaar is. Zie kelder waterdicht maken voor het volledige overzicht.

Bij zware grondwaterdruk in veel woningen is een combinatie het meest robuust: drainage om het water af te voeren, plus kelderdichting op muren en vloer, aangevuld met goede kelderventilatie om restvocht af te voeren. Voor een correcte diagnose of aanpak kun je terecht bij onze dienst kelderdichting.